حضيض مذلت 213 خوب و زشت - سعد و نحس 424 آب ، باد ، خاك ، آتش 475 - 487 آتش ، آب 496 حلال ، حرام - نرم ، سخت . تنسيق الصفات چون تنسيق الصفات برشمردن صفاتى چند براى موضوفى معين است . نويسنده بيشتر در وصف بدان متمسك گشته و به تعريف و توصيف خويش حلاوت بخشيده است : « چه با مار در قفص بوذن و با نهنگ در كشتى نشستن و با پلنگ در غار درنگ كردن و با شير در بيشه مقام ساختن ، بنزديك خرد رجحان دارذ بر آنك با زن مكروه صورت مذموم سيرت ناقص عقل كوتاه بصيرت دراز زبان ناخوش ديذار مصاحبت كردن . » ص 454 « دو آهوى خوش‌چشم باليذه قد آهخته گردن زيبا خرام فربه سرين مشكين‌ناف در ميان تودهء ريگى نشيمن داشتند » . ص 527 « و كذام زندگانى از آن بتر ، كى بچهءى كى ميوهء دل و قوهء بصر و سكينه سينه و راحت روح و آسايش نفس و بقاء ذكر و استظهارخانه و آبادانى دوذه و اعزاز دوست و اذلال دشمن بوجود او باشذ مىبايذ پرورانيذ و بدست خويش در دم اژدهاى اجل نهاذ . » ص 532 ايضا رك 454 - 433 - 442 - 451 - 474 - 482 - 521 - 496 - 539 - 562 - 577 جناس نويسنده در پى آراستگى سخن ، از بازى با الفاظ بهره كافى و وافى برده از انواع مختلف آن استفاده مىكند البته اين امر منحصر به كلمات تازى نيست اما گسترهء كاربرد آن از كلمات فارسى بيشتر است درينجا نيز از آوردن كلمات متجانسين در جمله و عبارت خوددارى مىشود و بسبب زياد بودن موارد ، تنها به اشاره به كلمات اكتفا مىگردد : نزغات ، نزقات 96 - جوارح و جوارح ص 111 - حلق حلقه ص 129 - جوز ، حوز 133 - باس ، كرباس 176 - بدام ، مدام 182 - پياله ، ناله 183 - مثال ، مثال 197 - نيرنگ رنگ 206 - رضاع ، رضاء 216 - آزار ، بازار 217 - قد ، قدر 233 - مهر ، مهر 240 - فرار ، قرار - جنگ ، چنگ 247 - گرد ، گردون 247 - دور ، قصور 259 - زبان ، زمان 267 - ضباب ، قباب 267 - بشارت ، اشارت 291 - رامش ، آرامش 306 - روان ، روان 544 - آزار ، ازار 322 - ربا ، زنا 340 - حلق ، حلقه 349 - فرج ، فرج 352 - نزغات ، نزقات 393 - كام ، كام 397 - اقبال ، اقبال 406 - گنج ، كنج 408 - ديار ، ديار 459 - شيشك ، بىشك 463 - ثار ، آثار 468 - روزى ، پيروزى 460 - فصيح ، فسيح 507 -